Acele Etmek ve Kestirmeden Gitmek

Hiç kimse bir işin başında acele etmez. Acele, bir şeyler çoktan ters gittikten sonra, işin ortasında gelir — geciken bir sevkiyat, yanlış bir ölçü, çalışmayan bir makine, havaya kurban giden bir saat. Biri hızlı hareket etmeye başladığında zaman çoktan gitmiştir ve bu, acelenin gerçekte ne olduğunu değiştirir. Bu Acele Etmek ve Kestirmeden Gitmek İş Başı Güvenlik Konuşması (Güvenlik Konuşması / Saha Konuşması), kararın verildiği otuz saniyeyi ele alıyor.

Bütün konuşmayı taşıyan ayrım şu: acele işi hızlandırmaz. İşi kısaltır. Elleriniz iki kat hızlı hareket etmez, aletleriniz daha hızlı kesmez. Gerçekte olan şey, adımların dışarı çıkmasıdır — ve hangilerinin çıkacağına kimse bilinçli karar vermediği için, en az önemli olan sırayla değil, atlanması en kolay olan sırayla çıkarlar. Daha hızlı gitmiyorsunuz. Daha az yapıyorsunuz ve hangi «az» olacağını kötü seçiyorsunuz.

Gecikme zaten batmıştır#

Bir ekibin bu konudaki düşüncesini değiştiren kısım budur.

Bir sevkiyatı beklerken kırk dakika kaybettiyseniz, o kırk dakika gitmiştir. Daha hızlı hareket ederek geri gelmez; çünkü iş hâlâ aynı sayıda eylem içerir ve her biri hâlâ aldığı süreyi alır. «Yetişmenin» tek yolu bir şeyi çıkarmaktır.

Dolayısıyla dürüst soru asla nasıl daha hızlı giderim? değildir. Neyi dışarıda bırakmak üzereyim ve bunu göze alabilir miyim?

Böyle sorulduğunda kararın niteliği değişir. Bağlantı noktası kurulumunu atlayacağım cümlesi, acele edeceğim cümlesinden çok farklıdır — ve aynı karardır.

Ve bir kez «çıkarma» olarak dile getirildiğinde, tartışılabilir hâle gelir. Bir ekip, günün sonundan hangi yirmi dakikalık işin düşürüleceği üzerine makul bir konuşma yapabilir. «Biraz hızlanalım» üzerine makul bir konuşma yapamaz.

Aritmetik, dürüstçe#

Kestirmeler işe yaradıkları için sürer. Bu konuda adil olmak, bu konuşmayı inandırıcı kılan şeydir.

Serbest tırmanmak yerine düzgün bir bağlantı noktası kurmak: belki dört dakika. Yanlış aleti kullanmak yerine doğru alet için üç kat yürümek: belki altı dakika. Geri gitmeden önce işaretçiyi beklemek: iki dakika. Sıkışmayı açtıktan sonra koruyucuyu geri takmak: doksan saniye.

Bu kazanımlar gerçektir ve yinelenir. O kestirmeyi bir yıl boyunca günde iki kez yapan biri, ömründen gerçekten günler kazanır. Bu yüzden «kestirmeden gitmeyin» talimatı başarısız olur — insanlardan, ölçebildikleri bir şeye inanmamalarını ister.

Doğru çerçeve şudur: bu, bir kez alınmış aptalca bir karar değil, yinelenen kötü bir takastır. Kazanç küçük, kesin ve anlıktır. Bedel büyük, belirsiz ve ertelenmiştir. İnsanlar bu karşılaştırmada sistematik olarak kötüdür ve takasın iki yüz kez tutmuş olması, tam da iki yüz birincisini güvenli hissettiren şeydir.

Beş an#

Acele bir vardiyaya eşit dağılmaz. Yoğunlaşır ve nerede yoğunlaştığını bilmek, «yavaş ol» demekten daha yararlıdır.

Bir gecikmeyi telafi etmek. En yaygını. Daha önce bir şey kaybedilmiştir ve ekip onu geri kazanmaya çalışır.

Biri beklerken. Havada asılı bir vinç, dönen bir mikser, boş duran bir ekip, bitiş saati olan bir yol kapatması. Bu, var olan en güçlü tetikleyicidir ve en az konuşulanıdır — çünkü beklemenin bedeli görünür, anlık ve bir yüzü vardır; kestirmenin bedeli ise görünmez ve olasılıksaldır. Kimse on iki kişinin boş durmasının nedeni olmak istemez.

Bir işin son yüzde onu. İş esasen bitmiştir, zihin bir sonrakine geçmiştir ve kalan adımlar formalite gibi gelir. Koruyucuların geri takılmadığı ve kenarların açık kaldığı yer burasıdır.

Bir kesintinin hemen ardından. Kesinti zamana mal olmuştur ve atlanan adım, toparlanma sırasında olur.

Alternatif yarın geri gelmekse. Bu akşam bitirmek; bir dönüş yolculuğunu, yeniden mobilizasyonu ve bir izni daha ortadan kaldırır. Bu hesap tümüyle mantıklıdır ve ciddi olayların çok büyük bir kısmı orada yaşar.

Önce ne çıkar#

Baskı altında adımlar çıkarıldığında sıralama dikkat çekici biçimde tutarlıdır — ve bilinmeye değer; çünkü bilerek seçeceğiniz sıranın tam tersidir.

Önce kontrol gider. Kullanım öncesi muayene, etrafa bakış, dokunmadan önceki test. Önce gider; çünkü atlandığında görünür biçimde hiçbir şey kırılmaz — anında ve kalıcı olarak yırtarsınız, bir kez yırtamayana kadar.

Sonra ikinci kişi. Gözcü, işaretçi, doğrulayıcı — daha üretken bir şey yapsın diye serbest bırakılır. Oysa o, başkalarının hatalarını yakalayan katmandır ve tam da hata oranlarının en yüksek olduğu anda gözden çıkarılır.

Sonra hazırlık. Bağlantı noktası, platform, izolasyon, çevreleme.

Ve en son geri koyma. Koruyucu, kapak, korkuluk, toparlama — işin son beş dakikası; zihinsel olarak çoktan bitirmiş insanlarca yapılır.

Dikkat edin: bunların her biri bir kontroldür ve hiçbiri üretken işin kendisi değildir. Acele, delmeyi ya da kaldırmayı ortadan kaldırmaz. Onların etrafındaki her şeyi kaldırır.

Yükümlülük nerede#

Acele etmeye ilişkin bir OSHA standardı yoktur ve program baskısının daha geniş meselesi bu kütüphanedeki zaman yönetimi konuşmasına aittir, buraya değil — sıra, ekip mevcudu, süreler ve işverenin kolları orada ele alınır. Bu konuşmayı o alanı kapsıyormuş gibi görmeyin.

Geçerli olanlar:

5(a)(1) ve tanınmış tehlikeler. Güvenilir biçimde kestirme üreten bir program, bilindiği andan itibaren tanınmış bir tehlikedir ve kişilik özelliği olarak değil, bir koşul olarak bildirilmelidir.

1926.21(b)(2) — güvensiz koşulların tanınması ve bunlardan kaçınılması eğitimi.

1926.20(b)(2) — yetkin kişilerce sık ve düzenli muayeneler; sökülmüş koruyucuların ve açık kenarların bulunma biçimi budur.

1926.32(f) — ivedi düzeltici önlem alma yetkisi olan yetkin kişi; dürüst yanıt «kalan iş sığmıyor» olduğunda bir ekibin ihtiyaç duyduğu kişi odur.

Neler ters gidebilir?#

Sıkışma açıldıktan sonra geri takılmayan koruyucu; çünkü makine zaten gecikmiştir.

Kaldırmayı hızlandırmak için serbest bırakılan gözcü.

İşaretçisiz geri gitmek; çünkü kamyonun randevusu vardır.

İki dakikalık iş için merdiven kullanmak; platform gerektiren bir yükseklikte.

Askıdaki yükün altında çalışmak; yeniden sapanlamaktan kaçınmak için.

Kısaltılmış bir izolasyon; çünkü izin masası kapanmıştır.

Son kenarın açık bırakılması; ekip on dakika içinde kattan ayrılacaktır.

İkinci bir seferden kaçınmak için gün ışığını beklemesi gereken bir işi alacakaranlıkta bitirmek.

Bunu nasıl yönetiriz?#

Tempoyu değil, çıkarılanı adlandırın. Neyi dışarıda bırakıyoruz? diye sorun; hızlanabilir miyiz? değil — bu, bir tutumu incelenebilir bir karara dönüştürür.

Kaybedilen zamanı kayıp sayın. Kalan işi sıkıştırmak yerine dürüstçe yeniden planlayın; çünkü sıkıştırmak her zaman kılık değiştirmiş çıkarmadır.

Biri beklerken bunu yüksek sesle söyleyin. Baskıyı adlandırmak — «biliyorum, mikser dönüyor» — gücünün çoğunu alır ve herkesin tek tek karar vermesi yerine ekibin birlikte karar vermesini sağlar.

Son yüzde onu koruyun. Geri koyma işin parçasıdır, ondan sonra olan şey değil. Buna süre ayırın ve gerçekleştiğini kontrol edin.

Zaman kazanmak için ikinci kişiyi asla serbest bırakmayın. Sahadaki en ucuz kontroldür ve tam da en çok gerekli olduğunda gözden çıkarılır.

Yarına dair kararı karanlıkta değil, karanlıktan önce verin. Bu akşam bitirmekle geri gelmek arasındaki seçim, bir saatlik gün ışığı kalmışken en iyi verilir.

Durmayı meşru kılın. Bir amirin «bırakın, sabah düzgün yaparız» dediğini kimse duymadıysa, kimse bunu önermez.

Ve yalnızca adımlar atlanınca işleyen bir programı bildirin. Bu bir koşuldur ve diğer her koşulla aynı kanaldan gider.

Başlamadan önce#

• Bugün hâlihazırda ne kadar zaman kaybedildiğini ve bunu telafi etmeye çalışmadığınızı doğrulayın.
• Geri kalırsanız neyi çıkaracağınızı ve bunu göze alıp alamayacağınızı doğrulayın.
• Sizi bekleyen biri olup olmayacağını doğrulayın — vinç, kamyon, ekip, yol kapatması.
• İşinizin geri koyma adımlarını ve bunlar için süre bulunduğunu doğrulayın.
• Bu işteki ikinci kişinin, programa ne olursa olsun kalacağını doğrulayın.
• Kalan işin bugün sığmadığını söyleyebileceğinizi ve kime söyleyeceğinizi doğrulayın.
• Bu iş bu akşam bitmezse ne olacağını — dürüstçe — doğrulayın.
• Plandaki hiçbir şeyin yalnızca her şey yolunda giderse işlemediğini doğrulayın.

Konuşalım#

• Bu sahada herkesin yaptığı kestirme hangisi?
• Gerçekte ne kadar zaman kazandırıyor — somut olun?
• En son ne zaman biri sizi bekleyerek durduğu için acele ettiniz?
• Buradan biri bir amirin «yarına bırakın» dediğini duydu mu?

Özetle#

Acele işi hızlandırmaz; kısaltır. Eller iki kat hızlı gitmez — adımlar çıkar ve hangilerinin çıkacağına kimse bilinçli karar vermediği için, atlanması en kolay olan sırayla çıkarlar. Bu, kararı yeniden çerçeveler: dürüst soru asla nasıl daha hızlı giderim değil, neyi dışarıda bırakmak üzereyim ve bunu göze alabilir miyim sorusudur. Gecikme zaten batmıştır — kaybedilen zaman hızla değil, yalnızca çıkarmayla telafi edilir. Aritmetikte dürüst olun: bir bağlantı noktası yaklaşık dört dakika, doğru alet altı, bir işaretçi iki, koruyucuyu geri takmak doksan saniye — gerçek ve yinelenen kazanımlar; bu yüzden tek başına talimat başarısızdır. Bu yinelenen kötü bir takastır: küçük, kesin, anlık kazanca karşı büyük, belirsiz, ertelenmiş bedel — ve iki yüz kez tutmuş olması, tam da bir sonrakini güvenli hissettiren şeydir. Acele beş anda yoğunlaşır: bir gecikmeyi telafi ederken, biri beklerken (en güçlü ve en az konuşulanı; çünkü beklemenin bir yüzü vardır, riskin yoktur), son yüzde onda, bir kesintinin hemen ardından ve alternatif yarın geri gelmekken. Ve çıkanlar hep aynı sıradadır: kontrol, sonra ikinci kişi, sonra hazırlık, sonra geri koyma — her biri bir kontrol, hiçbiri üretken işin kendisi değil.

Acele ve kestirmeler hakkında sıkça sorulan sorular#

İnsanlara yavaşlamalarını söylemek neden işe yaramıyor?

Çünkü tempoyu hedefler ve değişen şey tempo değildir. Acele, eylemleri hızlandırmak yerine adım çıkarır; dolayısıyla yavaşlaması söylenen bir çalışan, kalan iş ile mevcut zaman arasındaki aynı açıkla karşı karşıyadır. İşe yarayan talimat farklıdır: çıkarılanı adlandırın — neyin dışarıda bırakılmak üzere olduğunu ve bunun göze alınabilir olup olmadığını sorun.

Zaman zaten kaybedildiyse neden telafi edilemiyor?

Çünkü iş hâlâ aynı sayıda eylem içerir ve her biri hâlâ aynı süreyi alır. Kaybedilen zaman batmıştır. «Yetişmek» için elde bulunan tek mekanizma bir şey çıkarmaktır; yani her telafi, yüksek sesle söylensin ya da söylenmesin, bir çıkarmadır. Yüksek sesle söylemek, ekibin hangi çıkarmanın yapılacağını makul biçimde seçmesini sağlar.

Bir kestirme gerçekte ne kadar zaman kazandırır?

Sanılandan az, ama gerçekten bir şey — bağlantı noktası için yaklaşık dört dakika, doğru aleti almaya yürümek için altı, işaretçiyi beklemek için iki, koruyucuyu geri takmak için doksan saniye. Bu kazanımlar gerçektir ve yinelenir; kestirmelerin sürmesinin nedeni tam olarak budur. Bu, mantıksız tek seferlik bir davranış değil, yinelenen kötü bir takastır.

Acelenin en güçlü tetikleyicisi nedir?

Sizi bekliyor olmaları. Havada asılı bir vinç, dönen bir kamyon, boş duran bir ekip, bitiş saati olan bir yol kapatması. Beklemenin bedeli görünür, anlık ve izleyen insanlara bağlıdır; kestirmenin bedeli ise görünmez ve olasılıksaldır. Kimse bir düzine insanın boş durmasının nedeni olmak istemez ve bu baskı, herhangi bir tarihten daha çok iş görür.

Hangi adımlar önce düşer?

Hep aşağı yukarı aynı sırayla: kontrol (çünkü atlandığında görünür biçimde hiçbir şey kırılmaz), sonra ikinci kişi — gözcü, işaretçi, doğrulayıcı — sonra hazırlık ve en son geri koyma. Bunların her biri bir kontroldür ve hiçbiri üretken iş değildir. Acele hiçbir zaman delmeyi ya da kaldırmayı kaldırmaz; onların etrafındakileri kaldırır.

Bu, zaman yönetimi konuşmasıyla aynı şey mi?

Hayır ve bilinçli olarak ayrılmışlardır. Zaman yönetimi konuşması, program baskısını bir işveren sorunu olarak ele alır — sıra, ekip mevcudu, hazırlık ve temizliği içeren süreler ve yalnızca yönetimin elindeki kollar. Bu konuşma ise karar anını ele alır: bir çalışanın neyi dışarıda bırakacağına karar verdiği otuz saniyede ne olduğunu.

Acele etmeye ilişkin bir OSHA standardı var mı?

Yok. Geçerli yükümlülükler geneldir: tanınmış tehlikelere ilişkin 5(a)(1) — ve güvenilir biçimde kestirme üreten bir program, bilindiği anda buna dönüşür — güvensiz koşulları tanıma ve onlardan kaçınma eğitimine ilişkin 1926.21(b)(2), yetkin kişilerce sık ve düzenli muayenelere ilişkin 1926.20(b)(2) ve yetkin kişinin ivedi düzeltici önlem alma yetkisine ilişkin 1926.32(f).

Acele ve kestirmeler konuşmasının PDF'ini indirin#

Bu konuşmayı baskıya hazır PDF olarak indirin — İngilizce, İspanyolca, Portekizce ve Türkçe mevcut. Yazdırın, ekibe dağıtın ve ekteki katılım formunda imzaları toplayın.

Download the PDF — ücretsiz hesap gerekir. Yeni üyeler 5 ücretsiz indirme hakkı kazanır.

İlgili iş başı güvenlik konuşmaları#

• Zaman Yönetimi
• Sık Görülen Güvensiz Davranışlar
• İnsan Hatası
• İş Yerinde Rehavet

Kaynaklar#

• OSHA, 29 CFR 1926.21 — Safety training and education: https://www.osha.gov/laws-regs/regulations/standardnumber/1926/1926.21
• OSHA, 29 CFR 1926.20 — General safety and health provisions: https://www.osha.gov/laws-regs/regulations/standardnumber/1926/1926.20
• NIOSH, Construction Safety and Health: https://www.cdc.gov/niosh/construction/default.html

Written by FieldSafetyTalk's safety professional — a CSP, ASP, CHST and OSHA Authorized Outreach Trainer with 14+ years of international construction safety experience across federal, heavy civil, and industrial projects.

Ele alınan tehlikeler